Τι έκανα για πάρτη μου (Γλυκερία)
Μετά απο κάποιους μήνες παραμονής στο ΠΑΘ αποφάσισα να δημιουργήσω κι εγώ το δικό μου blog από όπου ελπίζω να τα λέμε συχνά! Καλησπερίζω όλους τους διαδικτυακούς φίλους!
Μετά απο κάποιους μήνες παραμονής στο ΠΑΘ αποφάσισα να δημιουργήσω κι εγώ το δικό μου blog από όπου ελπίζω να τα λέμε συχνά! Καλησπερίζω όλους τους διαδικτυακούς φίλους!
Καλησπέρα με ένα ποίημα του Γεωργίου Σουρή γραμμένο περίπου το 1900.Κάθε ομοιότητα με την σημερινή πραγματικότητα,μετά απο έναν αιώνα είναι....συμπτωματική;
Δεν έχει αλλάξει τίποτα απο τότε,εδώ 100 χρόνια και, η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται....Τα σχόλια δικά σας!
Ποιός είδε κράτος λιγοστό
σ' όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά' χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;
νά' χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;
Κλέφτες φτωχοί και άρχοντες με άμαξες και άτια,
κλέφτες χωρίς μια πήχυ γη και κλέφτες με παλάτια,
ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί
...ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή.
Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
Ο Έλληνας δυό δίκαια ασκεί πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε και ουρείν εις όποιο θέλει μέρος.
Χαρά στους χασομέρηδες! χαρά στους αρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.
Γι' αυτό το κράτος, που τιμά τα ξέστρωτα γαϊδούρια,
σιχτίρ στα χρόνια τα παλιά, σιχτίρ και στα καινούργια!
Και των σοφών οι λόγοι θαρρώ πως είναι ψώρα,
πιστός εις ό,τι λέγει κανένας δεν εφάνη ...
αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα,
δεν κάνει ό,τι λέγει, δεν λέγει ό,τι κάνει.
Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Καλημέρα και χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν σήμερα του Αγίου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης.
Αναστενάρια.Πυροβασία στο Κωστί Ανατολικής Ρωμυλίας το 1888 Σήμερα τηρείται ένα έθιμο γνωστό με το όνομα "Aναστενάρια" και είναι ένα πανάρχαιο έθιμο που έφεραν μαζί τους οι Έλληνες πρόσφυγες της Ανατολικής Ρωμυλίας. Κύριο χαρακτηριστικό του εθίμου, που διαρκεί τρεις ημέρες, από 21 έως και τις 23 Μαΐου, είναι ο εκστατικός χορός και η πυροβασία με γυμνά πόδια ανδρών και γυναικών οι οποίοι ονομάζονται επίσης αναστενάρια, νεστενάρια, νιστινάρια και αναστενάρηδες πάνω σε πυρακτωμένα κάρβουνα,οι οποίοι εκτελούν πιστά και με απόλυτο σεβασμό κάθε λεπτομέρεια του εθίμου, προς τιμήν των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Οι ρίζες του βρίσκονται στα χωριά Κωστί και Μπροντίβο της Ανατολικής Θράκης, ενώ με την ανταλλαγή των πληθυσμών Ελλάδας - Τουρκίας το 1923 μεταφέρθηκε εκεί, όπου εγκαταστάθηκαν οι κάτοικοί τους, στη Μακεδονία, και συγκεκριμένα στο Λαγκαδά Θεσσαλονίκης, στην Αγία Ελένη και στην Κερκίνη Σερρών, στη Μελίκι Ημαθίας και στη Μαυρολεύκη της Δράμας.Οι Αναστενάρηδες, φοβούμενοι τις αντιδράσεις των νέων σύνοικών τους, μέχρι το 1943, δεν έδιναν δημοσιότητα στο έθιμο, το οποίο αναβίωσε για πρώτη φορά δημοσίως το 1943.
Σήμερα, ο αριθμός τους δεν ξεπερνά τους εξήντα, και σύμφωνα με μαρτυρίες των ίδιων, η μύηση στην τελετουργία είναι πολυσήμαντη αλλά και αυστηρή. Όπως επισημαίνουν, στα Αναστενάρια παίζει σημαντικό ρόλο η ίαση της ψυχής, καθώς επίσης και ο σεβασμός που αποδίδει ο κάθε Αναστενάρης.Η πυροβασία δεν είναι είναι απλό πανηγύρι, τηρείται η ιεραρχία και ο καθένας αποδίδει το σεβασμό που πρέπει σε κάθε λεπτομέρεια του τελετουργικού.
Οι εκδηλώσεις διαρκούν τρεις ημέρες με αποκορύφωμα της 21η Μαΐου, με τη ζωοθυσία (τα σφάγια - κουρμπάνι - μοιράζονται στις οικογένειες των χωριών που κατάγονται από την Ανατολική Θράκη) το πρωί, τη θεία λειτουργία και τη πυροβασία το βράδυ της ίδιας ημέρας. Η πυροβασία επαναλαμβάνεται και την τρίτη ημέρα.
Το όνομα αναστενάρια πάρθηκε απο το αναστενάρι ή " αναστενάρικο εικόνισμα του Αγίου"το εικόνισμα που κρατούν σ' όλη τη διάρκεια της γιορτής στα χέρια τους και που θεωρείται ο ανώτατος αρχηγός των αναστενάρηδων και ανώτατο ιεράρχη τους,τον Αρχιαναστενάρη.Οι εικόνες που κουβαλούν οι αναστενάρηδες μαζί τους, είναι οι λεγόμενες "χάρες" και παριστάνουν το ιερό ζεύγος των Αγίων και οι οποίες τους δίνουν την δύναμη του νου να βαδίζουν στη φωτιά χωρίς να καίγονται.
Η τελετουργία αρχίζει απο το απόγευμα της 20ης Μαίου στο κονάκι όπου μαζεύονται άντρες και γυναίκες αναστενάρηδες.Κάθονται εκεί αυτοσυγκεντρωμένοι και σε φανερή εναγωνία αναμονή,εκεί φυλάσσονται οι εικόνες των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης,οι οποίες αποτελούνα τα πολυτιμότερα κειμήλια για τους Αναστενάρηδες.Τις ονομάζουν«Χάρες»και «Παππούδες» και τις έχουν σε υφασμάτινη θήκη,απο όπου κρέμονται κουδουνάκια και πολλα αφιερώματα.Οι εικόνες αυτές εχουν μακριά λαβή στομκέντρο της βάσης τους και καλύπτονται απο φύλλα χρυσού ή ασημιού.Επίσης φυλάσσονται και τα «αμανέτια»,μαντήλια που θεωρούνται ιερά,πολύτιμα και αυτά προγονικά κειμήλια.Στο ίδιο χώρο φυλάσσονται καιν τα αναστενάρικα όργανα,η λύρα και το νταούλι σήμερα,παλιότερα η γκάιντα.Σε κάποια στιγμή η λύρα και το νταούλι αρχίζουν να παίζουν τους σκοπούς της τελετής.Οι αναστενάρηδες αρχίζουν εκσταστικό χορό,κρατώντα στα χέρια τους εικόνες,αμανέτια ή ποδιές.Κατά τη διάρκεια του χορού ακούγονται στεναγμοί και επιφωνήματα αλλά και στίχοι απο αναστενάρικα τραγούδια,που έχουν για ήρωα τους τον «Κωνσταντίνο τον μικρό,τον Μικροκωνσταντίνο».Ο χορός αυτος διαρκεί μέχρι τα μεσάνυχτα.Την άλλη μέρα,εορτή των ισαποστόλων αγίων γίνεται ζωοθυσία.Το θύμα είναι κάποιο ζώο μαύρου χρώματος.Παλιά θυσίαζαν ταύρο.Το κρέας μοιράζεται στα αναστενάρικα σπίτια.
Το απόγευμα επαναλαμβάνεται ο χορός στο κονάκι με αυξανόμενη ένταση.Μόλις βραδιάσει,οι αναστενάρηδες με πομπική πορεία και χορεύοντας συνεχώς πηγαίνουν στην πλατεία όπου λίγο πριν έχει ανάψει φωτιά με ξύλα που έχει μετατραπεί σε ανθρακιά. Ο χορός συνεχίζεται γύρω απο την ανθρακιά.Ξαφνικά ξεχωρίζουν μερικοί αναστενάρηδες οι οποπιοι κρατώντας σφιχτά πάνω τους τις εικόνες και τα αμανέτια,προχωρούν χορεύοντας προς τα αναμμένα κάρβουνα.Στη συνέχεια ορμούν με γυμνά ποδια στην ανθρακιά και χορεύουν πάνω στα κάρβουνα προς όλες τις διευθύνσεις.Αυτοί είναι οι εκλεκτοί,που όπως πιστεύεται,πήραν απο τον Αγιο την εντολή για να πυροβαήσουν τη χρονιά αυτή. 
Στα αναστενάρια, οι οργανοπαίκτες είναι η μεγάλη δύναμη, που οδηγεί τους χορευτές στο ρυθμό και τους συγκλονίζει και τους οιστρηλατεί. Κι αυτοί οι ίδιοι είναι μυημένοι, παίζουν τα όργανα τους με πάθος, συγκλονίζονται οι ίδιοι.Τα όργανα τους είναι η γκάιντα, η λύρα, το νταούλι και το καβάλι, που σήμερα δεν υπάρχει.
Τελειώνοντας την πυροβασία και χωρίς να παρουσιαστούν εγκαύματα στα πόδια τους,επιστρέφουν μαζί με τα άλλα αναστεάρια στο κονάκι,όπου συνεχίζουν τον χορό και ο Αρχιαναστενάρης θα κάνει τη απόλυση.
Η πυροβασία επαναλαμβάνεται και στις 23 Μαίου.
Πυροβασία γίνεται επίσης και στην εορτή του Αγίου Αθανασίου.
Αυτό το έθιμο όπως κι άλλα έθιμα, πρέπει να μην αφήσουμε να «εξαφανιστεί»,να το βάλουμε σε «βιτρίνα» και να το βλέπουμε σαν κάτι μακρινό σαν «κάτι» που «κάποτε» κάναμε.
Είναι μια μικρή κιβωτός λαϊκού πολιτισμού, ενάντια στο λεγόμενο ευρωπαϊκό πολιτισμό και πολυπολιτισμό που οδηγεί σε ισοπέδωση. Να κρατήσουμε και να συνεχίσουμε αυτό που μας κληροδότησαν οι πρόγονοί μας, ζωντανό, όσο γίνεται ανόθευτο, απλό και λαϊκό. «Γιατί σ' αυτά τα δρώμενα βρίσκεται η ψυχή μας».
Καλησπέρα.Μια χαρακτηριστική ιστορία που είναι....συνηθισμένη στις μέρες μας....
Σας μιλάει ο αυτόματος τηλεφωνητής της γιαγιας :
Kαλημέρα, αυτή τη στιγμή απουσιάζω,παρακαλώ αφήστε το μήνυμα σας μετά τον χαρακτηριστικό ήχο beeeepppp.........
Εάν είσαι ένα απο τα παιδιά μου,πίεσε 1 ή 2(ανάλογα ποιό παιδί είσαι)και στη συνέχεια χρησιμοποίησε τις επόμενες επιλογές:
Εάν θέλεις να κρατήσω τα παιδιά,πίεσε το 2
Εάν θέλεις να σου πλύνω και να σου σιδερώσω τα ρούχα,πίεσε το 3
Εάν θέλεις να κοιμηθούν τα παιδιά εδώ,πίεσε το 4
Εάν θέλεις να πάρω τα παιδιά απο το σχολείο,πίεσε το 5
Εάν θέλεις φαγητό να στείλω στο σπίτι,πίεσε το 6
Εάν θέλεις να έρθεις να φας εδώ,πίεσε το 7
Εάν χρειάζεσαι λεφτά,πίεσε το 8
Εάν θέλεις να με καλέσεις για δείπνο ή να με πας στο θέατρο,απλά άρχισε να μιλάς!
Κάθισα δίπλα του και ρώτησα:
«Τι κάνεις εδώ;"
Με κοίταξε, έκπληκτος. Και βλέποντας ότι δεν ήμουν ένας από τους γιατρούς, απάντησε:
«Είναι πολύ απλό. Ο πατέρας μου, ένας λαμπρός δικηγόρος, ήθελε να γίνω σαν αυτόν.
«Ο θείος μου, ο οποίος κατέχει ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο, ελπίζοντας πως θα ακολουθήσω το παράδειγμά του.
"Η μητέρα μου ήθελε να είμαι η εικόνα του αγαπημένου πατέρα της.
«Η αδελφή μου έβαζε τον σύζυγό της πάνω από εμένα φέρνοντάς τον ως παράδειγμα του επιτυχημένου άνδρα.
"Ο αδελφός μου προσπάθησε να με προπονήσει έως ότου γίνω διάσημος αθλητής όπως ο ίδιος.
"Και το ίδιο συνέβη και στο σχολείο, με τον καθηγητή πιάνου και τον καθηγητή των Αγγλικών - ήταν όλοι πεπεισμένοι και αποφασισμένοι ότι ήταν το καλύτερο δυνατό παράδειγμα προς μίμηση.
"Κανένας από αυτούς δεν με κοίταξε ως ένα άτομο, αλλά ήταν σαν να κοιτάζουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη.
"Γι 'αυτό και γω αποφάσισα να εγραφώ στο άσυλο. Τουλάχιστον εδώ μπορώ να είμαι ο εαυτός μου ».
αναστασια
Το προφίλ μου
| Μάιος 2012 | ||||||
| Κ | Δ | Τ | Τ | Π | Π | Σ |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||