Τι έκανα για πάρτη μου (Γλυκερία)

Μετά απο κάποιους μήνες παραμονής στο ΠΑΘ αποφάσισα να δημιουργήσω κι εγώ το δικό μου blog από  όπου ελπίζω να τα λέμε συχνά! Καλησπερίζω όλους τους διαδικτυακούς φίλους!


Πέμπτη, 7 Νοεμβρίου 2013

Marie Curie

Σαν σήμερα, γεννιέται στην Βαρσοβία το 1867. Πηγή: www.lifo.gr

                                                                                                       MADAME  CURIE

                                                                                      Untitled-2_92.jpg

                                                                                                     

Η Μαρία Σαλώμη Σκουοντόφσκα-Κιουρί (Maria Salomea SkBodowska-Curie 7 Νοεμβίου 1867 - 4 Ιουλίου 1934) ήταν Γαλλίδα φυσικός και χημικός πολωνικής καταγωγής. Σε συνεργασία με το σύζυγό της, Πιέρ Κιουρί , ανακάλυψε το ράδιο και μελέτησε τα φαινόμενα της ραδιενέργειας. Ανακάλυψε επίσης το πολώνιο και υπήρξε η πρώτη γυναίκα που έγινε Καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο τηςΣορβόνης, ενώ τιμήθηκε δυο φορές με τοΒραβείο Νόμπελ  για τη Φυσική (1903) και τη Χημεία (1911). Όντας η πιο φημισμένη γυναίκα επιστήμων της εποχής της, ήταν γνωστή επίσης και ως Μαντάμ Κιουρί.                                                                               

Marie-Curie-1891-3208437a.png

Στο Παρίσι το 1891 

Σαν σήμερα γεννιέται στην Βαρσοβία το 1867 η Μαντάμ Κιουρί και και ήταν το πέμπτο παιδί μιας ευκατάστατης οικογένειας.Από μικρή ξεχώριζε στο σχολείο για τις ικανότητες της, κυρίως στην φυσική και στα μαθηματικά. Η δυστυχία όμως δεν άργησε να χτυπήσει την πόρτα της οικογένειάς της.Παρ' όλες τις κακουχίες η Μαρία Σκουοντόφσκα συνέχισε τις σπουδές της σε κρατικό γυμνάσιο και αποφοίτησε με επιτυχία. Εκείνη την εποχή δεν επιτρεπόταν η φοίτηση γυναικών στα πολωνικά πανεπιστήμια, με αποτέλεσμα να πρέπει να μετακομίσει στο εξωτερικό. Όμως η φτώχεια της οικογένειας την ανάγκασε να αναζητήσει εργασία ως γκουβερνάντα και δασκάλα σε πλούσιες οικογένειες, ενώ ταυτόχρονα, μαζί με τη φίλη της Μαρία Ρακόφσκα και τις δύο αδελφές της, παρακολούθησε μαθήματα στο παράνομο «Ιπτάμενο Πανεπιστήμιο» 

Το 1891, σε ηλικία 24 ετών, μετακόμισε στο σπίτι τής μεγαλύτερης αδελφής της, Μπρονισουάβα, στο Παρίσι για να παρακολουθήσει μαθήματα στη σχολή Θετικών επιστημών του πανεπιστημίου της Σορβόνης. Τα φοιτητικά της χρόνια ήταν δύσκολα λόγω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε. Μάλιστα κατά τη διάρκεια της διαμονής της στο Καρτιέ Λατέν περιόρισε σε τόσο μεγάλο βαθμό τα γεύματα της, ώστε λιποθύμησε και αναγκάστηκε να επιστρέψει, ύστερα από πιέσεις του γαμπρού της, Καζίμιερζ Ντουούσκι, στο σπίτι της αδελφής της. Αφού ανέρρωσε, επέστρεψε στο δικό της διαμέρισμα. Σημαντική οικονομική ενίσχυση για τη συνέχιση των σπουδών της έλαβε από ένα πολωνικό ίδρυμα, το οποίο της παραχώρησε υποτροφία 600 ρουβλίων. Η καθημερινή της ζωή περιελάμβανε διάβασμα και λίγες ώρες ύπνου, ενώ απέφευγε να κάνει παρέα με Γάλλους και διατηρούσε επαφές μόνο με λιγοστούς Πολωνούς φοιτητές και επιστήμονες. Τελικά η Μαρία Σκουοντόφσκα αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο της Σορβόνης με τα πτυχία των μαθηματικών, της χημείας και της φυσικής.

                                                                                                                                                                                                                                              Untitled-18_64.jpg                                                                                                                                                                                                   

Η Μαρία Σκουοντόφσκα συνάντησε για πρώτη φορά τον Πιερ (Πέτρο) Κιουρί τον Φεβρουάριο του 1894. Γνωρίστηκαν μέσω του καθηγητή Φυσικής του Πανεπιστημίου Φριμπούρ της Πολωνίας Μ. Κοβάλσκι. Ο Πιέρ Κιουρί είχε σπουδάσει Φυσική στη Σορβόνη και ήταν μερικά χρόνια μεγαλύτερος της. Στην αρχή της γνωριμίας τους αναπτύχθηκε αμοιβαίος αλληλοσεβασμός που εξελίχθηκε σε βαθύτερο αίσθημα. Η χαρά και ο ενθουσιασμός της Μαρίας δεν περιγραφόταν όταν ο Πιέρ της χάρισε το βιβλίο του «Περί της συμμετρίας στα φυσικά φαινόμενα. Συμμετρία μεταξύ ηλεκτρικού πεδίου και μαγνητικού πεδίου» με αφιέρωση που έγραφε: «Στη δεσποινίδα Σκουοντόφσκα με το σεβασμό και τη φιλία του συγγραφέα Πιέρ Κιουρί». Τον Μάιο του 1894 ο Πιέρ έκανε πρόταση γάμου στη Μαρία Σκουοντόφσκα, αλλά εκείνη απάντησε αρνητικά λόγω της προοπτικής να εγκαταλείψει για πάντα τη Βαρσοβία και τον πατέρα της. Τελικά, μετά από ένα χρόνο, η Μαρία αποδέχθηκε την πρόταση του Πέτρου και παντρεύτηκαν με πολιτικό γάμο στο δημαρχείο του Παρισιού. Στον γάμο δεν είχαν καν δαχτυλίδια επειδή ο Πιέρ Κιουρί δήλωνε άθεος. Ο μήνας του μέλιτος που ακολούθησε ήταν μάλλον ασυνήθιστος αφού πραγματοποίησαν τον γύρο της Γαλλίας με ποδήλατα. Από τότε η Μαρία Σκουοντόφσκα απέκτησε το επώνυμο Κιουρί, με το οποίο έγινε ευρέως γνωστή και συνέχισε τις επιστημονικές έρευνές της.  

Από το 1891 η Μαρία μελετούσε τις εργασίες του Μπεκερέλ με κύριο θέμα τις ακτινοβολίες που εξέπεμπαν τα άλατα του ουρανίου με αποτέλεσμα, ύστερα από παρότρυνση του ίδιου του Μπεκερέλ, να διαλέξει για θέμα της διατριβής της αυτά τα φαινόμενα. Για την πρόοδο των ερευνών της το πανεπιστήμιο της Σορβόνης της παραχώρησε μια υπόγεια αποθήκη με στοιχειώδη εξοπλισμό. Παρ' όλες τις κακές συνθήκες που επικρατούσαν στο εργαστήριο, η Μαρία Κιουρί απέδειξε ότι η εκπομπή των ακτίνων ήταν μια ιδιότητα των ατόμων του ουρανίου και ότι η ένταση της ακτινοβολίας που παραγόταν από το ουράνιο ήταν ανάλογη της ποσότητας. Επίσης διαπίστωσε ότι η εκπομπή των ακτίνων δεν επηρεαζόταν από τις εξωτερικές μεταβολές, καθώς και ότι, εκτός από το ουράνιο, κάποιες ενώσεις του στοιχείου του θορίου εξέπεμπαν επίσης ακτινοβολία. Ύστερα από αυτές τις πρώτες ανακαλύψεις, η Μαρία Κιουρί πρότεινε την αλλαγή του ονόματος από «ακτίνες ουρανίου» σε «ραδιενέργεια», η οποία περιγράφει γενικά την ιδιότητα της εκπομπής ακτινοβολιών. Η πιο σημαντική όμως παρατήρηση ήταν ότι μερικά ορυκτά ουρανίου παρουσίαζαν πολύ πιο ισχυρή ραδιενέργεια από το ουράνιο. Η συγκεκριμένη παρατήρηση συνάρπασε τον σύσυγο της, που αποφάσισε να εγκαταλείψει τις έρευνές του στους κρυστάλλους για να βοηθήσει τη Μαρία στο δύσκολο έργο της.Στις 18 Ιουλίου του 1898 οι Κιουρί ανακοινώνουν στην επιστημονική κοινότητα την ανακάλυψη ενός νέου στοιχείου, του πολωνίου, που ονομάστηκε έτσι προς τιμήν της πατρίδας της Μαρίας Κιουρί. Στις 26 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους αναγγέλλεται από το ζεύγος Κιουρί η ανακάλυψη του ραδίου. Τα συγκεκριμένα στοιχεία είχαν ανιχνευθεί με τη βοήθεια της ραδιενέργειας. Προσπάθησαν να απομονώσουν τα δύο νέα στοιχεία. Για τέσσερα χρόνια εξέταζαν τύπους ορυκτών που προμηθεύονταν από ορυχείο της Βοημίας. Τον διαχωρισμό του ραδίου τον πέτυχαν με κλασματική κρυστάλλωση, εκμεταλλευόμενοι τη μικρότερη διαλυτότητα του χλωριούχου ραδίου σε σχέση με το χλωριούχο βάριο. Τελικά το 1902 κατάφεραν και απομόνωσαν 1/10 του γραμμαρίου καθαρό ράδιο και 1/20 καθαρό πολώνιο. Επιπλέον προσδιόρισαν τα ατομικά τους βάρη. Έτσι, ύστερα από μερικές έρευνες των επιστημόνων, τα δύο νέα στοιχεία αναγνωρίστηκαν επισήμως από την επιστημονική κοινότητα.

                                                                                                                                                                                                                                            Untitled-26_42.jpg                                                  

                                                                                  

Σημαντική είναι η προσφορά της στον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου εφοδίασε με δικά της έξοδα πολλά πολεμικά νοσοκομεία με συσκευές ακτίνων Χ, έτσι ώστε να εντοπίζονται τα θραύσματα και οι σφαίρες που ήταν καρφωμένες στα σώματα των στρατιωτών. Υπολογίζεται ότι η ίδια, με τα χρήματα που είχε συγκεντρώσει από τα δύο βραβεία Νόμπελ, έστησε περίπου 250 ακτινολογικούς θαλάμους στα πολεμικά μέτωπα.

     Untitled-19_63.jpg

   Στο τιμόνι ενός απο τα ειδικά οχήματα εξοπλισμένα με ακτινογραφικά μηχανήματα για την περίθαλψη τραυματιών του πολέμου

Εντύπωση προκαλεί ότι δεν κατοχύρωσαν τις μεθόδους τους για την απομόνωση των στοιχείων, επειδή δεν συμβάδιζε με το επιστημονικό πνεύμα. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Κιουρί ανακάλυψαν ότι η ακτινοβολία του ραδίου κατέστρεφε τους καρκινικούς όγκους (Ραδιοθεραπεία). Η μέθοδος της ραδιοθεραπείας τελειοποιήθηκε το 1906 από τη Μαρία Κιουρί, όταν υπολόγισε τις σωστές δόσεις για θεραπεία με ράδιο. Το 1910 δημοσίευσε το θεμελιώδες έργο της «Μελέτη επί της ραδιενέργειας», ενώ τον επόμενο χρόνο κατάφερε να απομονώσει το μεταλλικό ράδιο. Μετά τον θάνατό της εκδόθηκε από το Ινστιτούτο Ραδίου στο Παρίσι ένα έργο της με τίτλο: «Ραδιενέργεια, συγγραφέν υπό της Μαρίας Κιουρί, καθηγήτριας του Πανεπιστημίου της Σορβόνης, κατόχου βραβείων Νόμπελ Φυσικής και Χημείας».

Το 1903 η Μαρία Κιουρί έλαβε τον τίτλο του διδάκτορα του Πανεπιστημίου της Σορβόνης με βαθμό Άριστα. Τον ίδιο χρόνο το ζεύγος Κιουρί βραβεύθηκε με το Νόμπελ Φυσικής, το οποίο μοιράστηκαν με τον  Ανρί Μπεκερέλ. Επίσης το 1903 βραβεύθηκαν από τη Βασιλική Εταιρεία του Λονδίνου με το βραβείο Davy. Τον επόμενο χρόνο έλαβαν το βραβείο Matteucci. Το 1906 η Μαρία Κιουρί γινόταν η πρώτη γυναίκα στη Γαλλία που της δινόταν έδρα πανεπιστημίου, αντικαταστώντας  τον άντρα της, Πιέρ Κιουρί, που είχε πεθάνει νωρίτερα, ενώ ήταν επίσης η πρώτη γυναίκα που έδωσε διάλεξη στο πανεπιστήμιο της Σορβόνης. Το 1911 βραβεύθηκε με το Νόμπελ Χημείας από τη Σουηδική Ακαδημία Επιστημών, παρ' όλο που λίγους μήνες νωρίτερα η Ακαδημία Επιστημών της Γαλλίας  είχε αρνηθεί να τη δεχτεί ως μέλος της. Είναι η μοναδική μέχρι σήμερα περίπτωση επιστήμονα που κέρδισε δύο βραβεία Νόμπελ.

   Untitled-8_87.jpg

    Η υποδοχή απο τον αμερικανό πρόεδρο Ουόρεν Χάρντινγκ στον Λευκό Οίκο τiς 20 Μαίου 1921

Το 1921 επισκέφθηκε τις Η.Π.Α. και προσκλήθηκε σε επίσημο δείπνο από τον πρόεδρο των Η.Π.Α Ουόρεν Χάρντινγκ, που της δώρισε ένα γραμμάριο ραδίου αξίας 200.000 δολαρίων, το οποίο με τη σειρά της δώρισε στο Ινστιτούτο Ραδίου του Παρισίου. Τον ίδιο χρόνο αναγορεύεται επίτιμη διδάκτωρ σχεδόν σε όλα τα πανεπιστήμια των Η.Π.Α, ενώ γίνεται και επίτιμη δημότης της  Νέας Υόρκης. Τον Φεβρουάριο του 1922  η Μαρία Κιουρί εκλέγεται από την Ιατρική Ακαδημία του Παρισιού «ελεύθερος εταίρος» της.

    Untitled-5_88.jpg

     Στο ταξίδι στην Αμερική το 1921 για την αγορά ενός γραμμαρίου ραδίου

Μερικούς μήνες αργότερα εκλέγεται από το συμβούλιο της Κοινωνίας των Εθνών μέλος της διεθνούς επιτροπής πνευματικής συνεργασίας. Το 1929 ξαναεπισκέφθηκε τον  Λευκό Οίκο, προσκεκλημένη του προέδρου των Η.Π.Α. Χέμπερτ Χούβερ. Αξίζει να σημειωθεί ότι πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Ινστιτούτου Ραδίου στην Βαρσοβία, το οποίο εγκαινίασε το 1932, παρουσία του προέδρου της Πολωνικής Δημοκρατίας. Το 1944 ονομάστηκε προς τιμήν της το Πολωνικό πανεπιστήμιο Μαρία Σκουοντόφσκα-Κιουρί. Τέλος, η επιστημονική κοινότητα, σε ένδειξη σεβασμού προς την Μαρία Κιουρί, έδωσε το όνομά της σε μονάδα μέτρησης της ραδιενέργειας (το κιουρί ή Ci) και στο τεχνητό χημικό στοιχείο με ατομικό αριθμό 96 (το κιούριο). Επίσης η Μαρία Κιουρί απεικονιζόταν σε χαρτονομίσματα στη Γαλλία και στην Πολωνία.

  Untitled-23_58.jpg   Marie-Curie-Eve-Irene-89860213a.png

Με τις δύο κόρες της Ειρήνη και Εύα

Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1897 απέκτησαν την κόρη τους Ειρήνη και το 1903 την δεύτερη κόρη τους,Εύα η οποία πέθανε σε ηλικία 104 ετών στις 22 Οκτωβρίου του 2007.Στην ανατροφή των δύο παιδιών τους βοήθησε ο πατέρας του Πιέρ, ο οποίος ήταν χήρος. Χαρακτηριστικό στην ανατροφή που έδωσε στις κόρες της, είναι ότι δεν τις ώθησε σε καμία θρησκεία αφήνοντας αυτές να επιλέξουν ποια προτιμούν. Τα παιδιά της Κιουρί ακολούθησαν την εξής πορεία στη ζωή τους: η Εύα Κιουρί-Λαμπουίς  έγινε συγγραφέας και έγραψε τη βιογραφία της μητέρας της με τίτλο «Μαντάμ Κιουρί», ενώ η Ειρήνη Κιουρί-Ζολιό παντρεύτηκε τον μαθητή της μητέρας της και φυσικό Φρεντερίκ Ζολιό, σπούδασε φυσικός και βραβεύτηκε  με το Νόμπελ Φυσικής.Το 1906 ο Πιέρ Κιουρί παρασύρθηκε από άμαξα και σκοτώθηκε. Αμέσως μετά τον θάνατό του χιλιάδες μηνύματα συμπαράστασης έφθασαν στο σπίτι τους από πολιτικούς, επιστήμονες και αγνώστους. Η κηδεία έγινε στο νεκροταφείο του Σο, όπου συνοδευόταν από τον πεθερό της. Τον επικήδειο εκφώνησε ο φίλος του Πιέρ, Ανρί Πουανκα

 Untitled-24_57.jpg

    Με τον Αλμπερτ Αινστάιν

Μερικά χρόνια μετά τον θάνατο του Πιερ Κιουρί, το 1910, η Μαρία σύναψε σχέση με τον Πολ Λανζεβάν, πέντε χρόνια μικρότερό της και πατέρα τεσσάρων παιδιών, πρώην μαθητή του άντρα της και εν διαστάσει παντρεμένο. Στο άκουσμα της είδησης από τον γαλλικό τύπο, η γαλλική κοινωνία κατέκρινε τη Μαρία Κιουρί με αποτέλεσμα να κινδυνεύσει σοβαρά, σε συνδυασμό με μια αρρώστια που την ταλαιπωρούσε, η υγεία της. Ενδεικτική περίπτωση της στάσης που κράτησε ο γαλλικός τύπος απέναντι της είναι η αποσιώπηση της απονομής του Νόμπελ Χημείας στη Μαρία Κιουρί, το 1911. Σχεδόν καμία εφημερίδα δεν έγραψε σχετικά με τη διάκριση της Κιουρί. Παρ' όλα αυτά η Μαρία Κιουρί δεν σταμάτησε ποτέ να αποκαλεί τη Γαλλία δεύτερη πατρίδα της.Τόσο μεγάλη ήταν η γενική κατακραυγή, που η Σουηδική Ακαδημία συμβούλευσε τη Μαρία Κιουρί να μην πάει να παραλάβει το βραβείο λόγω του σκανδάλου. Η Κιουρί απάντησε ότι «το βραβείο μού το δώσατε για την ανακάλυψη των στοιχείων ράδιο και πολώνιο. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει σχέση ανάμεσα στην επιστημονική μου εργασία και σε στοιχεία της ιδιωτικής μου ζωής...»

Το 1912 η Μαρία Κιουρί χειρουργήθηκε στα νεφρά. Από το 1933 η υγεία της είχε κλονιστεί σημαντικά λόγω της έκθεσής της στην ραδιενέργεια. Έτσι, στις 4 Ιουλίου του 1934 η Μαρία Κιουρί απεβίωσε (έπασχε από λευχαιμία), αφήνοντας πίσω της πραγματικά μεγάλο έργο. Ενταφιάστηκε δίπλα στον άντρα της στο κοιμητήριο του Σο. Το 1995 τα οστά της μεταφέρθηκαν στο Πάνθεον, το μαυσωλείο στο οποίο βρίσκονται θαμμένοι οι «μεγάλοι άνδρες» της Γαλλίας. Η Μαρία Κιουρί θεωρείται από τον καθηγητή της Ιατρικής Πιερ Ρεγκό ένα από τα πρώτα θύματα της ραδιενέργειας.                                                                                                                                                                                                                                           Untitled-17_65.jpg

Το χέρι της Μarie Curie επέλεξε να δείξει ο Διεθνής Οργανισμός για την προστασία ενάντια στην Ιονίζουσα Ακτινοβολία (AIPRI) σε μια προσπάθεια να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο σχετικά με τους κινδύνους ραδιενεργούς μόλυνσης.

  Untitled-16_74.jpg

Ράδιο παντού ! Στις αλοιφές,τις καραμέλες,τα εσώρουχα,τις πούδρες,στις σοκολάτες,στα μάλλινα του μωρού ! Κάποτε ήταν συνώνυμο με ελιξήριο νεότητας.....











                                                                                                               









"Είμαι απ' αυτούς που πιστεύουν πως η επιστήμη έχει μεγάλη ομορφιά. Πηγή: www.lifo.gr
ο Αμερικανικό Κολλέγιο της Κωνσταντινούπολης όπου σπούδασε η Μαρία Ιορδανίδου όταν επέστρεψε από την Σταυρούπολη. Πηγή: www.lifo.gr
Η Marie Curie στο γραφείο της, περιτριγυρισμένη από αμερικανούς στρατιώτες που είχε αναλάβει να εκπαιδεύσει Πηγή: www.lifo.gralt
Η Marie Curie στο Παρίσι, στο εργαστηριό της, και στη μικρή φωτογραφία στο τιμόνι ενός απο τα ειδικά οχήματα εξοπλισμένα με ακτινογραφικά μηχανήματα για την περίθαλψη των τραυματιών πολέμου. Πηγή: www.lifo.gr
Η Marie Curie με τις κόρες της, την Irθne και την Θve. Η μεγαλύτερη, η Irθne, θα στραφεί κι αυτή στην επιστήμη των γονιών της, σε αντίθεση με την αδερφή της που θα προτιμήσει ν' ακολουθήσει μία κλασική και μουσική κατεύθυνση. Η Irθne έγινε βοηθός της μητέρας της από τα 17 της. Στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, την ακολουθούσε στο μέτωπο μέσα στα ειδικά οχήματα -ονομάστηκαν μικρά Curie- όπου οι τραυματίες έβγαζαν ακτινογραφίες. Η Irθne διακρίθηκε στην επιστήμη της και βραβεύτηκε μαζί με τον άντρα της Frιdιric Joliot με το Νόμπελ Χημείας. Η συνεχής εκθεσή της όμως στη ραδιενέργεια θα γίνει η αιτία να αρρωστήσει και να πεθάνει, όπως και η μητέρα της, από λευχαιμία. Οι γαλλικές εκδόσεις Pygmalion δημοσίευσαν τα γράμματα της Marie Curie προς τις κόρες τη Πηγή: www.lifo.gr
"Είμαι απ' αυτούς που πιστεύουν πως η επιστήμη έχει μεγάλη ομορφιά.'Ενας επιστήμονας στο εργαστηριό του δεν είναι μόνο ένας τεχνικός, είναι καί ένα παιδί που βρίσκεται μπροστά σε φυσικά φαινόμενα που τον εντυπωσιάζουν όπως τα παραμύθια. Πηγή: www.lifo.gr
"Είμαι απ' αυτούς που πιστεύουν πως η επιστήμη έχει μεγάλη ομορφιά.'Ενας επιστήμονας στο εργαστηριό του δεν είναι μόνο ένας τεχνικός, είναι καί ένα παιδί που βρίσκεται μπροστά σε φυσικά φαινόμενα που τον εντυπωσιάζουν όπως τα παραμύθια. Δεν θα έπρεπε να αφήσουμε να εννοηθεί πως οποιαδήποτε επιστημονική πρόοδος ισοδυναμεί μόνο με μηχανισμούς, με μηχανές και με γρανάζια, όσο κι αν έχουν κι αυτοί οι ίδιοι οι μηχανισμοί την ομορφιά τους. Δεν πιστεύω επίσης πως το πνεύμα της περιπέτειας θα χαθεί από τον κόσμο μας. Αν θεωρώ κάτι ζωτικό γύρω μου, είναι ακριβώς αυτό το πνεύμα της περιπέτειας που μου φαίνεται πως δεν θα εκλείψει ποτέ γιατί έχει να κάνει με την περιέργεια. Τι θα ήμασταν χωρίς την πνευματική περιέργεια ; Αυτή ακριβώς είναι η ομορφιά και η ευγένεια της επιστήμης : η επιθυμία να διευρύνουμε συνεχώς τα όρια της γνώσης, να ανακαλύπτουμε τα μυστικά της ύλης και της ζωής χωρίς να έχουμε συλλάβει εκ των προτέρων τις ενδεχόμενες συνέπειες". Πηγή: www.lifo.gr
"Είμαι απ' αυτούς που πιστεύουν πως η επιστήμη έχει μεγάλη ομορφιά.'Ενας επιστήμονας στο εργαστηριό του δεν είναι μόνο ένας τεχνικός, είναι καί ένα παιδί που βρίσκεται μπροστά σε φυσικά φαινόμενα που τον εντυπωσιάζουν όπως τα παραμύθια. Δεν θα έπρεπε να αφήσουμε να εννοηθεί πως οποιαδήποτε επιστημονική πρόοδος ισοδυναμεί μόνο με μηχανισμούς, με μηχανές και με γρανάζια, όσο κι αν έχουν κι αυτοί οι ίδιοι οι μηχανισμοί την ομορφιά τους. Δεν πιστεύω επίσης πως το πνεύμα της περιπέτειας θα χαθεί από τον κόσμο μας. Αν θεωρώ κάτι ζωτικό γύρω μου, είναι ακριβώς αυτό το πνεύμα της περιπέτειας που μου φαίνεται πως δεν θα εκλείψει ποτέ γιατί έχει να κάνει με την περιέργεια. Τι θα ήμασταν χωρίς την πνευματική περιέργεια ; Αυτή ακριβώς είναι η ομορφιά και η ευγένεια της επιστήμης : η επιθυμία να διευρύνουμε συνεχώς τα όρια της γνώσης, να ανακαλύπτουμε τα μυστικά της ύλης και της ζωής χωρίς να έχουμε συλλάβει εκ των προτέρων τις ενδεχόμενες συνέπειες". Πηγή: www.lifo.gr
"Είμαι απ' αυτούς που πιστεύουν πως η επιστήμη έχει μεγάλη ομορφιά.'Ενας επιστήμονας στο εργαστηριό του δεν είναι μόνο ένας τεχνικός, είναι καί ένα παιδί που βρίσκεται μπροστά σε φυσικά φαινόμενα που τον εντυπωσιάζουν όπως τα παραμύθια. Δεν θα έπρεπε να αφήσουμε να εννοηθεί πως οποιαδήποτε επιστημονική πρόοδος ισοδυναμεί μόνο με μηχανισμούς, με μηχανές και με γρανάζια, όσο κι αν έχουν κι αυτοί οι ίδιοι οι μηχανισμοί την ομορφιά τους. Δεν πιστεύω επίσης πως το πνεύμα της περιπέτειας θα χαθεί από τον κόσμο μας. Αν θεωρώ κάτι ζωτικό γύρω μου, είναι ακριβώς αυτό το πνεύμα της περιπέτειας που μου φαίνεται πως δεν θα εκλείψει ποτέ γιατί έχει να κάνει με την περιέργεια. Τι θα ήμασταν χωρίς την πνευματική περιέργεια ; Αυτή ακριβώς είναι η ομορφιά και η ευγένεια της επιστήμης : η επιθυμία να διευρύνουμε συνεχώς τα όρια της γνώσης, να ανακαλύπτουμε τα μυστικά της ύλης και της ζωής χωρίς να έχουμε συλλάβει εκ των προτέρων τις ενδεχόμενες συνέπειες". Πηγή: www.lifo.gr


Παρασκευή, 27 Μαΐου 2011

Ποιος είδε κράτος λιγοστό....του Γεωργίου Σουρή

Καλησπέρα με ένα ποίημα του Γεωργίου Σουρή γραμμένο περίπου το 1900.Κάθε ομοιότητα με την σημερινή πραγματικότητα,μετά απο έναν αιώνα είναι....συμπτωματική;

Δεν έχει αλλάξει τίποτα απο τότε,εδώ 100 χρόνια και, η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται....Τα σχόλια δικά σας!  

 6AC1E164B4F1B48CAB8128359AF88.jpg

Ποιός είδε κράτος λιγοστό
σ' όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά' χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;
νά' χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Κλέφτες φτωχοί και άρχοντες με άμαξες και άτια,
κλέφτες χωρίς μια πήχυ γη και κλέφτες με παλάτια,
ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί
...ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή.

Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

Ο Έλληνας δυό δίκαια ασκεί πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε και ουρείν εις όποιο θέλει μέρος.

Χαρά στους χασομέρηδες! χαρά στους αρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.

Γι' αυτό το κράτος, που τιμά τα ξέστρωτα γαϊδούρια,
σιχτίρ στα χρόνια τα παλιά, σιχτίρ και στα καινούργια!

Και των σοφών οι λόγοι θαρρώ πως είναι ψώρα,
πιστός εις ό,τι λέγει κανένας δεν εφάνη ...
αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα,
δεν κάνει ό,τι λέγει, δεν λέγει ό,τι κάνει.

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.

Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.
Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγας.
Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-